The Rose Monts of Swan Castle

Two days ago I found a wonderful genealogy of the Roesmont family. Unfortunately it is in Dutch, which is hard to translate using Babelfish. (cut and paste to see walking wolf)

http://www.historieroermond.nl/afkomstiguitroermond/Afkomstig%20uit%20Roermond.pdf

I was able to read the the Roover and Roesmont family made a pact when these blood lines merged in marriage. Speculation as to what that pact was will appear in my book.

Godeschalk Roesmont was the “high sherif” of s-Hertogenboschand lived in Maurick Castle that was designed and built by a fellow member of the Swan Brethren. Janskerk Church, where the Swan Brethren worshipped, was designed by the same man. The Roesmonts were honored members of this church and may have commissioned the Renaissance artist Bosch to render works of art for Janskerk. The likelihood that we are seeing images of my kindred in Bosch’s ‘The Wedding Feast at Cana’ is very high!

Maurick Castle can be considered a Renaissance Castle, thus the artists poets and writers in my family, are connected to the folks who gave birth to the great Artistic Movement the world has ever known.

This is my discovery alone, that I apply to my late sister, the world famous artist, Christine Rosamond Benton. Anyone who opposed, or hindered me in my search for the Truth, will have no share in this amazing history that soar on the wings of the Valkyries.

Jon Presco

Copyright 2012

1. … Roesmond, de hoogschout van Den Bosch en de Meierij kasteel Maurick. In ….. Godschalc Rosemondt had als naamsvariaten: Rosemondt

The sons of Catherine choose Gelder, and the castle in 1430 sold to Godschalk Roes mouth, the high sheriff of Den Bosch and the Bailiwick.

http://www.historieroermond.nl/afkomstiguitroermond/Afkomstig%20uit%20Roermond.pdf

The Roesmonts to form some centuries a powerful family in s-Hertogenbosch and surroundings. They have a lot of property and hold powerful positions. This way Daniel Roesmont, were ship in 1402, 1411, 1423 and 1442. He was town running master in 1399 and 1406, and held different years the office of rentmeester of the fields in the city and Meyerij of s-Hertogenbosch. He had married with adriana the Roover, for the of nobleman Dirk Edmondszn., ships and Council, and of its third woman Beatrix van Tuyl Gijsbertsdr. A another example is Gijsbert Roesmont. Gijsbert or Ghisburtus of Roesmont were the son of maid Adriana Theodorici bandit. (For the of Dirk Edmondszn Roover). The family Roover seems descend of of the Radbot dominate-delicate of the Netherlands which is name got in the fight. The Roover famlie have the castle Montroort. The family Roover and Roesmont closed a treaty by means of the marriage of Arnold bandit and Heilwigis Arnoldi Danielis Roesmont. Ghisburtus were church master of the Sint Janskerk and member of Lieve-Vrouwe-broederschap. After dying the ships nobleman Hendrik Heym in 1427 takes Gijsbert Roesmont is place on the ship chair. He was church master of Saint Janskerk, member of Lieve-Vrouwe-broederschap and died in 1449.

Goossen Heym will have got the aid at its construction activities certainly of the renowned construction master Allard Duhamel who had the control of the important extensions of Saint Jan’s cathedral. Master Allard had married with Goessen, for the of the chatelain. The oldest son, nobleman Jan Heym, Hoogschout, became the lord of Maurick in 1470.
Also he built cathedral, Jan Heyns to the castle using the new construction master of Saint Jan’s, married with for the of master the Allard. Goossen and Jan Heym were both swan brothers, a companionship that very active was in the poor and patient care. Jan Heym founded themselves their own hospital in pine Bosch, the Jan Heymgasthuis. Nobleman Aert Heym, son of Jan is the most well-known occupant of the castle. He was also ships of pine Bosch, became quick hoogschout and later army leader of the Bossche and Meierijse militia in the fight against the Geldersen.

Castle Maurick (formerly Heymhuizing called) is a castle in the Brabantine place Vught. It has been lain on a small island at dozes. The castle dates of ± 1400, and is no longer in original state. In 1504-1509 it has been supposedly cultivated by Jan Heyns, of the construction masters of the Sint Janskathedraal in s-Hertogenbosch.

Contents
 [verbergen] 
1 history
1.1 Heym
1.2 Berensteyn
1.3 Van Lanschot
1.4 present
2 bldg.
3 domain
4 Trivia
[treat] history
The first indication of the place where the castle was built descends from 1312, then this property was of one Jan Liescep, son of one Gijsbert and telg from a considerable family at s-Hertogenbosch, who had married with certain Catharina. He died in 1352 and was ships of s-Hertogenbosch and member of the Illustre kind Vrouwe brotherhood. Children were Truda, Oda, Catharina and Gijsbert. Catharina thus married Van Broeckhove, with a telg from the family and came Maurick in this family. There is then already talk of keeps out at Vught with eenen bergh ende with eenre visscerien (fishery).
In 1421 talk of one Catharina of Maurick, had married with Hendrik van Maurick, originating from Maurik there, what was lain in yellow, which wood eenen keep out to Vucht with eenen berge daer huys on staet with eene visscherien ende eenen beempde daertoe behoorende. Sedertdien one spoke Maurick of castle. In 1429 it was well sold by one Oda van Maurick to Godschalk Roesmont, which ship s-Hertogenbosch were at. This came, because the sons chose for yellow that a bad relation with duchy had Brabant. In 1443 these it sold van Vladeracken to Hendrik. Its son Deynalt inherited it and sold it in 1464 to Goossen Heym, which was recipient of the Staten-Generaal in s-Hertogenbosch. In this time the gateway bldg. has been among others built, where construction master will have contributed Alard Duhamel, married with Goossens for the Goessen.
[treat] Heym
Goossen Heym died in 1470 whereupon its widow, Liesbeth the Cock van Neerijnen, erfvrouwe became. After its dead in 1485 its son, was married Jan Heym, with Elisabeth of yellow, owner became. Also these built to the castle, between 1504 and 1509, now using construction master Jan Heyns, who had married with for the of Alard. In 1521 Jans son, Aert Heym became, the owner. He was hoogschout and ships of s-Hertogenbosch. Then the Geldersen attacked Brabant he drew at strijde and in 1527 he marched in the Bommelerwaard and devastated at Poederoijen the tribe lock of the Gelderse field lord at van Rossum. In 1542 the Geldersen Brabant invaded again and Aart Heym had refusee the Geldersen. These however burn down that shoes village of Vucht already, maer Aert Heym behielt syn huys. It were suspected that he had secret contacts with Van Rossum.
In 1564 Maurick came to Aerts son, Jan Heym and, after its dead in 1591, became Arndt Heym, a cousin of Aert, pawned lain with the Huys at Mauwerick in the parish of Sinte Pieter at Vught. Then prince beat Maurits in 1601 beleg for s-Hertogenbosch took he its residence in the castle. In 1602 he returned once again.
In 1624 the house Maurick came in the hands of Arndts son, Henmdrik Heym. These had married with Johanna van Malsen. By means of its he also lord of castle Onsenoort and Nieuwkijk became. In 1629 besieged Frederik Hendrik the city s-Hertogenbosch and took its residence in the castle. The tale went that Frederik Hendrik dine correctly with savage start then from the Fort Isabella fired ball everything briefly and small beat, on which the prince with a couple pan wafers pleasure had take. He did Anthonie Schetz, who is excuses by means of a messenger its beklag at the bevelhebber offered and a good looked after meal to the messenger gave.
The catholic family Heym granted, prohibited after the fall of s-Hertogenbosch, occasion to the catholics for on the castle the paepsche stoutigheden the practiseren which elsewhere in the Meierij of s-Hertogenbosch now products. The economic circumstances had however strongly deteriorated by heavy taxes and small income from the farms and in 1680 the family had been obliged the adellyck huys Maurick to ende much clean Landerijen lain to Vucht sell ende Oedenroy etc.

In 1430 koopt Godschalk Roesmond , de hoogschout van Den Bosch en de Meierij kasteel Maurick. In
1442 verkoopt hij het weer aan Hendrik van Vladeracken.

17
3.2 Het geslacht Roesmont (‘s-Hertogenbosch, 1369 – 1445)
In de viertiende eeuw leefde in ’s-Hertogenbosch en omgeving de familie Roesmont. Deze familie wordt
soms ook vermeld als Rosemont, Roosemont of Roesemont. Net zoals bij de Voogden van Roermond, is
dit geslacht naar alle waarschijnlijkheid uitgestorven, in ieder geval in Nederland. Mogelijk zijn er in de
Verenigde Staten van Amerika nog nazaten. Het is niet bekend wanneer de famile Roesmont zich vestigden
in (de omgeving van) ‘s-Hertogenbosch. Pas in 1188, nadat Hertog Hendrik l van Brabant de nieuwe
stad ’s-Hertogenbosch sticht, krijgt dit gebied permanente bewoning. Aangezien de Roesmonts als in
1369 een stevige positie hebben in de stad, mogen we veronderstellen dat hun vestiging tenminste enige
decennia eerder heeft plaatsgevonden. In de 13e eeuw maakt de Hertogstad een snelle groeiperiode door.
In de eerste helft van de dertiende eeuw wordt er zelfs al buiten de stadsmuren gewoond. Mogelijk dat de
eerste Roesmont in deze periode vanuit een ander gedeelte van het Hertogdom naar de stad is gekomen.
De stad had bijvoorbeeld veel contacten met Dordrecht. In 1303 kregen de Bosschenaren het recht om
van 1 december 1303 tot 6 januari 1304 vrij met hun goederen heen en terug naar Dordrecht te gaan, op
voorwaarde dat de poorters van Dordrecht hetzelfde recht krijgen van Den Bosch. Ook met Leuven, de
moederstad van ‘s-Hertogenbosch, zijn veel contacten. Dat blijkt onder meer uit het feit dat het in 1262
gesloten vriendschapsverdrag op 28 juli 1313 door beide steden wordt vernieuwd. De zoektocht naar de
oorsprong kunnen we echter nog verder verbreden. Om als stad te kunnen bestaan, moet er handel
worden gedreven met andere steden. Ook voor de veiligheid is men op elkaar aangewezen. Regelmatig
wordt men bedreigt door de legers van andere gebieden. Zeker net na de grote pestepidemie (1348-1350)
zijn steden kwetsbaar. In 1355 sluiten zesendertig Brabantse steden en vrijheden onderling een verbond
over onderlinge vereniging. Dat dit verbond geen verzekering is voor vrede blijkt het jaar daarop al als
Graaf Lodewijk van Male uit Vlaanderen Brabant binnen valt en Brussel, Leuven en Antwerpen verovert.
De zoektocht naar de oorsprong van de Roesmonts hoef bovendien niet tot het hertogdom beperkt te
blijven. Mogelijk verwijst Roesmont naar de stad Roermond en dat is ook feitelijk de reden dat deze
familie in dit document wordt vermeldt. Er zijn echter ook andere mogelijkheden. Volgens sommige
(vage) bronnen zouden de Roesmonts verwant zijn met de Rougemont. Rougemont komt op enkele
locaties voor. De plaats Rougemont in Quebec in Canada (en Mont Rougemont) buiten beschouwing
gelaten zijn er drie plaatsjes met deze naam:
a) Het kan heer gaan om een verwijzing naar het dorpje Rougemont in Pays d’Enhaut in de
gemeente Vaud, hoog in de Alpen. Er van uit gaande dat het wapen van de plaats
waarschijnlijk op een of andere manier in het familiewapen van de Roesmonds zou zijn
verwerkt, valt deze optie af. De familie Roesmont hanteerde oorspronkelijk namelijk
een roos in hun familiewapen (en later een klimmende zwarte vos).
b) Rougemont is een gemeente in het Franse departement Cote-d’Or (regio Bourgondie).
In dit gebied is ook een Ridderorde; “Orde van Sint-Joris” ofwel de “Orde van Rougemont”. De
Ridderorde had 27 adellijke ridders. De Orde ontleent haar ontstaan aan het relikwie van de
Heilige Joris dat door de stichter meegenomen was uit het Midden-Oosten. De relikwie werd in
een speciaal daarvoor gebouwde kapel bewaard en was van belang voor de Bourgondische adel
omdat Sint Joris de patroonheilige van de ridders is. De orde werd in 1485 hervormd, waarbij
werd vastgelegd dat de leden 16 kwartieren moesten kunnen aantonen, wat wil zeggen dat al hun
betovergrootouders van adel moesten zijn geweest. Dat gold ook voor de “Dames van
Rougemont”, een Damesorde die met de Ridderorde verbonden was. De Orde bestond nog tijdens
de regering van de in 1715 gestorven Lodewijk XIV maar verdween in de 18e eeuw. Er zijn
bronnen die het jaar 1824 noemen als dat van de opheffing van deze eeuwenoude orde. De
Nederlandse familie Roesmont zal naar alle waarschijnlijkheid geen lid zijn geweest, daar die al
1369 in ‘s-Hertogenbosch waren gevestigd en de ridderorde werd pas in 1390 door Ridder
Philibert van Miolans gesticht. Mocht in de toekomst blijken dat de Roesmonts uit een eerdere
periode afkomstig zijn uit dit gebied, kan het wel interessant zijn om de genoemde kwartierstaten
van de orde te achterhalen. (Als deze nog bestaan).
18
c) Rougemont is ook een gemeente in het Franse departement Doubs (regio Franche-Comte).
Van de familie Roesmont zijn veel transcripties bekend. Op basis van deze transcripties, is door mij de
navolgende stamboom samengesteld. Deze is beslist nog onvolledig. De Bossche Protocollen bevatten
nog een hele stapel indexkaartjes die nog niet verwerkt zijn. Hieronder Enkele voorbeelden zijn in het
navolgend stuk opgenomen.
Op 16-3-1384 is Ghijsbrecht Rosemont getuigen van een wonder met Jacob Mertensz. [nr. 322,
Mirakelen van onze lieve vrouw te ‘s-Hertogenbosch 1381-1603].
Henrick Schilder, schepen van Den Bosch in 1383 deelde in 1397 met Christijn Roesmont een vak in de
lakenhal, dat van wijlen Godscalck Roesmont was geweest.
In 1430 koopt Godschalk Roesmond , de hoogschout van Den Bosch en de Meierij kasteel Maurick. In
1442 verkoopt hij het weer aan Hendrik van Vladeracken.
Op 18 april 1426 verhuurde Godschalk Roesmond drie watermolens (twee koren en een oliemolen) aan
Willem Poynenborch, Aert Laervenne en Ghijb van Haeren, tegen 21 mud rogge te leveren in Den
Bosch. Later is een watermolen overgegaan in de handen van Jan Willem van Dongen
Daniel, Magister Michaelis en Elizabeth kinderen van wijlen Ghijsbert Roesmonts; Henricus zoon van
Michaelis van Eijndemans bij Margaretha weduwe van wijlen Ghijsbert Roesmonts, gemachtigd door
Godefridus en Jan zonen van Ghijsbert Roesmonts voorsz, gaan erfdeling aan van goederen: te St
Oedenrode; chijnsen en pachten. [Bossche encyclopedie RA 1841 12-9-1499 f 234].
De Roesmonts vormen enkele eeuwen een machtige familie in ’s-Hertogenbosch en omgeving. Ze
beschikken over vele bezittingen en bekleden machtige posities. Zo was Daniel Roesmont , schepen in
1402, 1411, 1423 en 1442. Hij was stadsrentmeester in 1399 en 1406, en bekleedde verscheidene jaren
het ambt van rentmeester der domeinen in de stad en Meyerij van ’s-Hertogenbosch. Hij was getrouwd
met adriana de Roover, dochter van jonker Dirk Edmondszn., schepen en raad, en van zijn derde vrouw
Beatrix van Tuyl Gijsbertsdr.
Een ander voorbeeld is Gijsbert Roesmont. Gijsbert of Ghisburtus van Roesmont was de zoon van
jonkvrouw Adriana Theodorici Rover . (Dochter van Dirk Edmondszn Roover ). De familie Roover lijkt af
te stammen van een van de Radbot heersters van Holland die zijn naam kreeg in de strijd. De Roover
famlie heeft het kasteel Montroort. De familie Roover en Roesmont sloten een verbond via het huwelijk
van Arnold Rover en Heilwigis Arnoldi Danielis Roesmont. Ghisburtus was kerkmeester van de Sint
Janskerk en lid van de Lieve-Vrouwe-broederschap. Na het overlijden van de schepen jonker Hendrik
Heym in 1427 neemt Gijsbert Roesmont zijn plaats in op de schepenstoel. Hij was kerkmeester van de St.
Janskerk, lid van de Lieve-Vrouwe-broederschap en stierf in 1449.
19
Zegel van Daniel
Roesmont
Zegel van Gijsbert
Roesmont
(Den Bosch ca 1365- 1449)
Wapen Roesmont
Den Bosch > 1369
Het oorspronkelijke wapen van de Roesmonts of Rosemonts is volgens A.H. Hoeben een roos zonder
schildcontour [zie Brabantse heraldiek in historisch perspectief]. Vanaf 1369 verandert het wapen
volledig in een Wolf op gouden schild (zie Armorial General van J.B. Rietkamp.). De reden voor deze
verandering is onbekend.
De Roesmonts vormen een interessante familie. Hun naam wordt zelfs nu nog in verband gebracht met
intreges en geheime genoodschappen. De Roesmonts waren lid van het zwanenbroederschap. Dit
genoodschap werd in het jaar 1318 in ‘s-Hertogenbosch opgericht ter ere van Maria, onder de naam ‘Het
illustere lieve vrouwe broederschap’. Dit broederschap zou de voortzetting zijn van de tempeliers en de
graalridders (zie het boek van J. van der Eerden ´De stad als spiegel van de kosmos´ uit 1997). Ook wordt
het broederschap in verband gebracht met de vrijmetselaars. Het genootschap bestaat nu nog steeds.
Sedert 1483 bezit de Broederschap een eigen huis aan de Hinthamerstraat te ’s-Hertogenbosch. Het
broederschap bestaat thans uit achttien katholieke en achttien protestante leden. De namen van de huidige
leden zijn geheim, maar bekend is dat de Oranjes er lid van zijn.
De naam Roesmont komt in de zestiende eeuw steeds minder voor. Tussen 1440-1450 komt de naam
Roesmont nog voor in de Mijereijse schoutrekeningen. In de periode 1454 – 1459 is ook nog een enkele
vermelding gevonden. Toch is hun invloed nog niet helemaal verdwenen. In 1461 wordt Ghiselbertus

Roesmont namelijk vermeld als schepen in ’s-Hertogenbosch. In april 1472 en 1476 wordt ene
Ghijsbrecht Roesmont nog vermeld. In 1672 volgt dan de laatste vermelding in Nederland. In Canada en
de VS komt de naam nog wel voor. Of er verwantschap is met Nederlandse voorouders is niet onderzocht.
.
In het boek van A.C. Brock uit 1832, ‘Beschryving der Vryheid St Oden Rode (2 delen)’, staat het
volgende: “Het adellijke geslacht Roesmont, die men vindt onder de Broeders der doorluchtig
collegie te ’s Bosch (…) als ook onder de Schepenen dezes hoofdstad, was, van ouds ook te Rode
(= St. Oedenrode) gezeten. Bij schepene Eten (?) van Belooke Paaschen 1404, word Lucas
Roesemont vermeld bezitter, als ook bij Eten (?) van 7 februari 1523 was zeker hoeve te
Rijsingen gelegen nog in eigendom dezer familie Roesmont dan welke geslacht alhier is
weggeraakt.”
“Henneke van Loenen die dootsloech Heynen Roesmont daer af hy voervluchtich is ende Heyn
bedroech Hennekens wijf ende sijn maghet ende twijf steet daer van int recht ende hoer goet wordt
bescudt van enen Poirter Van Bruessel met auwen brieven daer om hier – nyet . Heyn bedroeg
Hennekens wyf ende hoer gadt wordt beschudt van enen poirter van Bruessel. Van Hanneken Loenen
moeder die bedraghen was van haren man Roesmont dat si horen soon bescanticheit ghedaen soud
ehebben doen hij hoor soon voirs. dootslouch – dat laten pointen om xxx cronen vrancrijx qui valent viii
lb. gr” [Inventarisnummer 51237, inde iiste rekening de[s] voirs. Philips eyndende te kersmisse anno
xxxi].
Daniel Roesmong contra Jan van Coudenberge betreffende de goederen van Wolfwinckel onder
Geldrop. [Vonnisboeken Raad van Brabant Brussel inventarisnummers 525 – 673 periode 15de –
17de eeuw; inventarisnummer 528].

“Lieve ende geminde onse lieve ende getruwe president ende raidslude van Brabant hebben
oversien tproces dat ghy hen onlanx bij ennigen van u overgesonden hebt gehadt ende voer u
bedinght was tusschen Henrick Monick inden name ende als rentmeester des heren Van
Cranendonck aenleggere ter eenre zijden ende Ghijsbrecht Roesmont verweerdere ter andere om
dair inne gestelt te zijne van den rechte – ende op al wel gelet gheven u ende heeren om inder
voirs. saken ende tusschen die voirs. pertien te wijsen voer recht dat die voirs. Ghijsbrecht
Roesmont verweerder schuldich is geabsolveert te zijne ende absolveren hem vanden aenspreken
des voirs. Henrics Monick aenleggers, condempnerende den selven Henricke inde costen van
desen gedinge tot uwer taxatien, reserverende den selven Henricke inden name dat hij
aengesproken heeft zijnen rechte aengaende der renten dair questie over is geweest opte goede
ende personen die dair inne anders inne gehouden mogen zijn om dat te volgenen ende te
vorderen in tijden ende wijlen dair ende alsoe behoeren sal ende soe willen wij dat ghij dit aldus
uutwijst voer recht ende hooftvonnisse lieve geminde onse heer – gedaen ende gescr. in onsser
stad van Bruessel – april 1472”: In 1467-1476 (’s-Hertogenbosch ?) de komen we de volgende
vermelding tegen: Brueken van iiiij f. van Quetsuren: …van Willem Roesmonde om dat hij heeft
geslagen ene bendige wonde Katheline van den Arenest laten composeren om v s. gro.
Pauwels van Haestricht, Gerit die Molner en Peter van Herenthom tegen Gysbrecht Roesmont;
breuken van xlv pond payment: Ghysbrecht Roesmont gemachtigd door jouffrouwe Mechtelt
weduwe van wijlen Aerts Erwouts tegen Janne van Gestele; tegen Henric Moel Houbraken en
tegen Willem van Gerwen; Dien Goyns en Heyn Deekens tegen Ghysbrecht Roesmont; Jan Arnts
Steenwechs laet en Heyntken Coelen tegen Ghysbrecht Roesmont.” In dat zelfde jaar dient er ook
een zaak van Henrick van Doerne tegen Jouffrouwe Heylwich Roesmont . [Nieuwe rekening van
Lambrecht Millinc onderschout of laagschout van ’s-Hertogenbosch over de periode 10
september 1476 tot en met Kerstmis 1476 – de rekening is gepresenteerd aan et hof te Brussel
door een zekere van Geldorp namens de laagschout op 10 december 1473 hier volgt de
benoemingsbrief van Lambert Millinck van 29 mei 1477]
Ruim een halve eeuw later is er nog melding van een naamdrager:
Flooris de Roesemont met zijn huijsvrouwe Sara (attestasie, attestatie) (Aardenburg 1606.1.15 [3-
4] a Sluis: Foris de Roosemont, stadsbode ende uxor Sara N.; obijt) [Bron: Zeeuws archief, inv.
337.1, nr 146, Register der litmaten van de ghemeijnte Christi in Sluijs 1605].
Heer Jan Dognes tegen Heer Jan van Roesmont inzake het personaatschap van de kerken van
Asten en Lierop 1627.

1 Voorwoord
De zoektocht naar onze voorouders is voor mij begonnen in 1991 toen ik met mijn broer op vakantie was
in de VS. In Utha kwamen we, min of meer toevallig, in de kerk van de Kerk van Jezus Christus van de
Heiligen der Laatste Dagen. Deze kerk (beter bekend onder de scheldnaam Mormonen), verzamelt
genealogische gegevens met als doel om nazaten in de gelegenheid te stellen hun voorouders met
terugwerkende kracht te dopen, zodat hun voorouders in de hemel kunnen komen. We hebben toen met
z’n tweeen in enkele dagen de rechtstreekse lijn van voorouders kunnen achterhalen, tot aan Joannes van
Roermont te Sint Oedenrode. Later heb ik in mijn eentje geprobeerd om alle naamsvermeldingen te
verzamelen in een database, ook al was niet zeker of het familie betrof. Later bleek deze informatie vaak
zeer nuttig. Pas zo’n 15 jaar later ben ik begonnen de informatie op een voor anderen wat meer
toegankelijkere manier te ontsluiten in dit document. Dat heeft als gevolg gehad dat ik zelf soms ook
weer enkele verbanden zag.
Tijdens mijn speurwerk ben ik anderen tegen gekomen die ook met het zelfde genealogische puzzel bezig
waren. Francine van Remunt uit Tilburg, Joep van Ruremonde uit ’s-Hertogenbosch (beide met de zelfde
tak; Van Ruremonde / Van Remunt), Piet Jacobs uit ’s-Hertogenbosch en Toine van Roermund uit Tilburg
(beide met de Roermundes). Wim Verheijen heeft mij geholpen aan de trouwakte van de ouders van
Joannes van Roermont uit Sint-Oedenrode die getrouwd was met Maria (Dircx Schoenmakers), waarmee
de link naar eerdere voorouders uit ‘s-Hertogenbosch (die ik al in beeld had) gemaakt kon worden. (Later
vond ik zelf nog een akte die ook de namen van de vrouwen van Huybert en zijn zoon prijs gaf.) De
gegevens van allen zijn verwerkt in dit document. Voor de Van Romundes heb ik vooral gebruik gemaakt
van het boekje van A.G.P. Beernink: “Van Romunde, de Kamper tak”. Volgens een site op internet is hij
in 1938 geboren en inmiddels overleden. Op zijn boekje zat geen copyright en ik heb zijn onderzoek
zonder zijn toestemming gebruikt. De West-Indische tak, die de zelfde oorsprong heeft als de Kamper tak
wordt sinds 2007 verder uitgewerkt door Malaki Zuleika Croes.
De gegevens die ik tegen kom zijn niet altijd consistent met elkaar en soms gaat de een iets verder met
zijn of haar conclusies op basis van de beschikbare gegevens. In zijn algemeen ontstaat er een behoorlijk
consistent beeld, voor wat betreft het tweede deel van dit document; daar waar het gaat om de
daadwerkelijke beschrijving van de twee hoofdstambomen. Mijn database heeft inmiddels bijna 9000
vermeldingen en het zou een taak op zich zijn om alle bronnen bij te houden. Omdat over de transcriptie
en de interpretatie van oude transcripties vaak het meeste discussie ontstaat, heb ik de oude bronnen wel
zo veel mogelijk vermeld. Bovendien zijn deze bronnen vaak moeilijk terug te vinden zonder vermelding.
Mochten er mensen willen mee helpen met het verzamelen van gegevens, dan is het handig om te weten
dat veel van mijn informatie is opgeslagen in Genbox en op verzoek is om te zetten in het digitale
standaard formaat Gedcom. Email adres: RvRuremonde*zonnet.nl. (Vul een apenstaartje in in plaats van
het sterretje).

Rob van Ruremonde
Rosmalen, 2006
Laatst bijgewerkt op: 09-04-2009

enis van onze familienaam
De naam Roermond of Ruremonde is een samengesteld woord. Het bestaat uit twee gedeelten; Rura en
Monda. Rura was een oud Keltisch-Germaanse godin die met water in verband gebracht wordt. Monde is
een oud Keltisch-Germaans woord voor brug. Roermond zou dus de brug van Rura kunnen betekenen.
Met de komst van de Romeinen doen ook Romeinse goden hun intrede. In de omgeving van het huidige
Roermond worden er verschillende Romeinse goden aanbeden. Nabij het huidige Roermond heeft een
tempel gestaan die was gewijd aan de godin Rura. Dit blijkt ondermeer uit de Rurawijsteen,
die rond 1960 werd opgebaggerd uit de Maas nabij Roermond. Naast de
wijsteen werden ook pilaarfragmenten gevonden, die deel hebben uitgemaakt van het
heiligdom. Vermoedelijk was RVRA een personificatie van de rivier de Roer. Er zijn
sterke aanwijzingen, dat dit heiligdom een voorloper heeft gehad; De 5 La Tene III
zwaarden, die ook uit de Maas bij Roermond werden opgebaggerd wijzen sterk in de
richting van een late IJzertijd cultusplaats. De zwaarden zouden dan als offergaven aan
de Maas zijn toevertrouwd; dergelijke cultusplaatsen bevonden zich vaak op locaties
waar twee rivieren samenvloeiden. Het opschrift van de wijsteen luidt: SEX.OPSILIUS
GEMINUS RURAE V(otum).S(olvit).L(ibens).M(erito). De verklaring hiervan is dat
Sextus Opsilius Geminus (de opdrachtgever) aan Rurae, (de godin aan wie de steen is gewijd) zijn belofte
gaarne heeft ingelost. Vergelijking met soortgelijke altaarstenen leert, dat zij gemaakt is ongeveer 200 na
Christus. Het gebruikte materiaal is zandsteen. De wijsteen en de pilaarresten zijn tentoongesteld in het
Stedelijk Museum van Roermond aan de Andersonweg. [Bron: http://www.rura.nl].
Een variant op de bovenstaande naamsverklaring is dat de naam van de stad Roermond een Latijnse
oorsprong heeft. Mundium betekent ‘versterking’ of ‘versterkte plaats’. Roermond. In de middeleeuwen
schreef men Ruremunde of Roremunde. Daarin is het mundium nog beter herkenbaar. Roermond is
volgens deze verklaring dus een versterkte plaats aan de rivier de Roer. De naamsverklaring dat
Roermond verwijst naar de uitmonding van de Roer in de Maas is volgens sommigen onwaarschijnlijk,
omdat rond te tijd dat de stad Roermond ontstond de uitmonding van de Roer enkele kilometers verder
naar het noordwesten lag, dan nu het geval is. Als de stadsnaam echter een verbastering is van een oudere
Romijnse naam, dan lijkt mij deze naamsverklaring nog steeds mogelijk omdat de monding van de Roer
toen mogelijk wel nabij de huidige stad Roermond lag.
De familienaam “Van Roermund” is een toponiem ofwel een herkomstnaam. Dit betekent dat het van een
aardrijkskundig naam is afgeleid. Bij toponiemen kan het gaan over een landgoed dat men bezat of
beheerde of huizen die men al dan niet met bijhorend land in eigendom of huur had. Meestal gaat het
echter om dorpen en steden. In dit geval gaat het dus om een verwijzing naar de stad Roermond. De
varianten “Van Remund” en “Van Remunt” zijn Limburgse dialecten voor de stadsnaam. De naam “Van
Ruremonde” is de Franse en “Ruermonde” was midden Brabants voor de naam van de stad. Bij “Van
Romund” gaat het om een noordelijke variant. Mensen die zich elders gevestigden voegde vaak hun
oorspronkelijke verblijfplaats toe. Hieruit konden dan uiteindelijk de achternamen ontstaan. De naam
Gerrit Wolff van Remundt illustreert dit. Tevens laat het zien dat er hierdoor soms een dubbele achternaam
ontstaat. Mensen met de zelfde achternaam hoeven dus niet onderling verwant te zijn. Vooral bij de
losse naamsvermeldingen in dit document, is goed om dat te realiseren.

About Royal Rosamond Press

I am an artist, a writer, and a theologian.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to The Rose Monts of Swan Castle

  1. Chris says:

    Godeschalck Roesmondt also appears in the so called ‘Spechtbook’ (named after administrator Nicolaus Specht) of the Duke of Brabant, administrating goods the sovereign duke gave in loan to his knights and noblemen.

    These families (De Roover, Roesmondt, Van Broeckhoven, Van Vladeracken etc.) are like the Duke of Brabant probably descendants of the former Duke of Lotharingen and therefore (via the counts of Taxandria) of Charlemagne.

    The mentioned Jan Willems van Dongen, is by inheritage a bannerlord of the House van Arkel, also descending from Charlemagne and at that time Lord of High and Low Zwaluwe, vicount of Schoonhoven etc. etc. This is the very elite of Brabant at that time and probably all (noble) family related.

  2. Reblogged this on rosamondpress and commented:

    The Dutch people are in shock at how their dead are being treated.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.